Archief | juli, 2015

MH17

17 Jul

Het is niet mijn verdriet

en ik vind ook dat ik er geen recht op heb

Het zijn niet mijn doden

ik deelde niet in hun leven

hun lachen en huilen

slechts in het verdriet om hun brute dood

veroorzaakt door een oorlog

die we liever ver buiten ons houden

Het is niet mijn verdriet

en toch huilt er

iets in mij

en hangt de vlag aan mijn huis halfstok

Niet mijn rouw

wel mijn hart

dat zich in stilte

verbindt

met wat zoveel groter is

voor wie er dagelijks mee leeft

al een jaar lang

soms nog wachtend

hopend

tegen beter weten in

Ik zag vlagen

van de pijn en leegte

las en hoorde verhalen

zocht woorden

voor wat zich niet zeggen laat

Niet mijn verdriet

ik wil niemand lastig vallen

op deze dag

waarop zoveel levens werden genomen

en er nog veel meer

voor goed veranderden

Ik sta er bij en kijk

en voel

en voel

Advertenties

delen

16 Jul

Dan wil ik iets vertellen,
over wat me bezig houdt
de liefde die ik tegenkom
de kracht
of de moeite.
Dan zou ik willen laten zien
hoe kwetsbaar krachtig mooi mensen zijn
ook
of juist
als het leven grote dingen vraagt.
Dan ben ik ontroerd geraakt
en soms ook in de war
omdat wat er gebeurt
zoveel omvat
voor hen en ook voor mij
Dan zijn er families
met wie ik onderweg mag zijn
getuige van wat hun opdracht is
in afscheid nemen

En dan zwijg ik weer
omdat het niet aan mij is
hoe zorgvuldig en liefdevol ook bedoeld
maar welk woord doet recht
aan hun moment
hun leven

En dan word ik stil
met een glimlach
met dankbaarheid
dat ik er mag zijn
daar waar geen taal
recht doet
aan het moment
dat van hen alleen is

vertrouwen

13 Jul

Soms

dan weet ik niet

wat ik doe

wat ik breng

als ik werk

met en voor mensen

die afscheid nemen

Dan zie ik wat ik nĂ­et kan doen

of wat ik

in mijn ogen

heb laten liggen

Langzaamaan

leer ik vertrouwen

op mijn weg

mijn kracht en woorden,

op het grotere geheel

dat zorgt

dat ik daar ben

waar nodig

Als

ik dan weer weg ga

vol twijfel

of het deze keer

echt goed was

en in de ogen van de ander lees,

in zijn woorden hoor

dat het precies was

zoals zij wilden

en hun vader verdiende

Dan

adem ik in

en zeg niets

voel veel

en probeer

weer opnieuw

te vertrouwen

op mijn weg

ik rijd door de stad

1 Jul

Ik rijd door de stad
en weet op veel plekken
dat ik er was
toen de dood een geliefd mens
kwam halen
en wie achterbleef
afscheid nemen moest.
Ik zie huizen en adressen
en vraag me af
hoe het nu zal zijn
met die man,
die dochter,
die broer of zus,
het kleinkind dat zo verdrietig was.
Ik rijd door de stad
en herinner me namen
en gezichten,
een lied
dat soms voor altijd verbonden blijft
met die ene dienst.
Ik rijd door de stad
en ga zo weer een huis binnen
onbekend
altijd met een aarzeling
wie ik ben
dat ik op zo’n moment
binnenkomen mag.
Ik rijd door de stad
en voel me dankbaar
voor al die keren
dat ik mag luisteren
naar een verhaal.

juli 2015

Josephine