Archief | augustus, 2012

Verhalen

31 Aug

Afgelopen woensdag en donderdag bracht ik 2 dagen door bij Phoenixopleidingen in Utrecht om aan de slag te gaan met verhalen. Verhalen vertellen, verhalen maken en zeker ook verhalen ontvangen.

Wibe Veenbaas was de inspirerende cursusleider en liet me voelen hoe dichtbij verhalen zijn, hoe zoeken overbodig is.Twee bijzondere dagen samen met mijn lieve vriendin en collega Floortje Agema van farba. Deze dagen mogen delen maakte ze nog mooier!

Eenmaal weer thuis heb ik eerst de kinderen geknuffeld, mijn zoon gefeliciteerd met zijn afstuderen en vervolgens de ontroering van de dagen vertaald naar een gedicht.

Als ik je zie

en mijn ogen sluit

zodat ik hoor wat niet gezegd wordt,

en zie wat mijn ogen niet herkennen

opent zich de deur van mijn hart.

Daar vind ik de woorden om

te vertellen van jou en mij,

van pijn en vreugde,

van vastpakken om los te kunnen laten.

 

Als ik je hoor

voorbij de woorden

in de verbinding

van het moment

kan de stilte uren spreken

zonder te vervelen.

 

Als ik mag zijn

naast jou

rijgen we samen

de woorden tot een verhaal

waarin we weten

dat elke slag van ons hart

haar eigen verhaal verbergt.

 

Advertenties

Meisje van 14

25 Aug

 

 

 

 

 

 

 

Meisje van 14

zo veel van plan,

meisje van 14

nog zoveel dat kan.

 

Van baby naar kleuter,

bij mama aan de hand,

tot eigenwijze puber

met haar vrienden een bijzondere band.

 

Groter worden,

richting kiezen.

Veilig groeien

niets te verliezen.

 

Ze weet wat ze wil,

kiest haar eigen pad,

stoer en mooi

van beide heeft ze wat.

 

Een klein ongemak

blijkt veroorzaakt door meer

een lange weg volgt

en gaat ze dapper elke keer.

 

Haar kleuren

kleuren elke dag

ze knutselt zich er doorheen

heeft voor iedereen een lach.

 

Altijd vooruit,

vol hoop steeds rechtdoor

pakken wat kan

want met zijn allen gaan ze ervoor.

 

De zon aan haar zij,

plannen genoeg

voor samen en als

zoveel voor de boeg.

 

Tot vanuit het niets

de wolken verschijnen

slecht nieuws slechter wordt

en alle hoop lijkt te verdwijnen.

 

Meisje van 14

zal geen 15 zijn

Meisje van 14

zal ze voor altijd zijn.

Twee weken geleden begeleidde ik de uitvaart van dit meisje samen met haar ouders en zus. Vandaag zou ze 15 worden, het feest was al gepland. Met toestemming van de familie plaats ik de slotgedachte van de afscheidsbijeenkomst.

Sluit je ogen maar-2

21 Aug


En toen kreeg ik een bewerkte uitvoeirng waar ik erg blij mee ben van George Barbi’r.


Sluit je ogen maar

17 Aug

Sluit nu je ogen maar,

je mag nu gaan,

je hebt het op je eigen unieke manier allemaal gedaan.

Sluit nu je ogen maar,

voor wat je niet veranderen kon,

voor wat je zocht

en nooit echt vond.

Sluit je ogen maar

met een glimlach

om momenten die je deelde

met wie je lief was,

en zag wie jij ten diepste bent

Sluit je ogen maar

en ben weer klein

in een wereld die jou nog toebehoort

waar de tuin groot genoeg is

om de wereld te ontdekken.

Sluit je ogen maar en luister naar de stilte die je achterlaat,

vol van verhalen

vol van liefde

vol van samen,

een leven lang.

 

Sluit je ogen maar en

ga opnieuw je eigen weg,

neem de liefde mee,

laat de twijfel achter,

want er was geen andere weg

dan die jij bent gegaan.

 

Marian

10 Aug

 

 

 

 

 

 

Ze was het middelste kind.

3 zussen en een broer, en zij in het midden.

Ze had bijzondere begeleiding nodig en die kreeg ze.

50 jaar op severinus

een thuis erbij.

En waar ze ook was,

er werd rekening met haar gehouden.

Ze kreeg als eerste te eten,

het ritme van de dag en week

werd gevolgd om haar houvast te geven.

Onverwacht was ze gestorven,

na dagen van waken, door haar familie en de begeleiding.

Ze lag op haar kamer in 1 van haar mooie truien,

een prachtige ketting om

en natuurlijk hond onder haar arm.

Toen het moment kwam dat ze haar huis ging verlaten,

werd ze in de kist gelegd

en naar de woonkamer gereden.

Opnieuw het middelpunt,

maar nu van een afscheid.

Familie, bewoners en begeleiders

verzamelden zich rondom haar,

ieder met een eigen verhaal,

voor een laatste groet.

Een gebaar, een kreet, of heel stil alleen maar kijken,

verdriet in zoveel soorten.

Tranen, van binnen of van buiten,

tranen van liefde

van zorg die met een warm hart gegeven werd.

In de tranen was zichtbaar met hoeveel liefde

ze haar hele leven was omringd.

Liefde en tranen,

vormden een regenboog

die haar begeleidde naar een hemel,

waar ze vast opnieuw het middelpunt mag zijn.

Geplaatst in overleg met en na toestemming van de nabestaanden.