Archief | september, 2011

Wie ben ik, en wie ben jij ?

29 Sep

Wie is die ander

Wie is die ander voor mij?

Welk verhaal hoor ik,

de woorden

of dat wat niet wordt gezegd?

Zie ik de glimlach

of hoor ik de tranen die zich verbergen?

Luister ik echt

of met mijn eigen idee als bril.

Wie is die ander.

wat mag ik zien

aanraken

en vertalen?

Waar kom je vandaan,

waar wil je naar toe,

wat houdt je tegen

of helpt je om te gaan?

 

Wie ben ik

en wat neem ik mee

als ik luister

en zoek naar woorden.

Waar zit mijn pijn in de weg

en waar zorgt juist mijn verdriet

dat ik dat van jou kan zien?

 

Steeds opnieuw ontdekken

tasten

en spiegelen

van ziel tot ziel.

www.madeliefjes.com

Advertenties

Zondagmorgen

22 Sep

Het is zondagmorgen als ik met de kinderen bij het zwembad zit. Zij erin , ik ernaast.Telefoon; en binnen een  tiende van een seconde wordt me duidelijk dat dit geen vraag is maar een opdracht. Ik denk niet na en zeg meteen ja.Als de uitvaartverzorger zo duidelijk is, kan ik daarop vertrouwen.Ik maak een afspraak voor de volgende dag, krijg een heel klein beetje mee over wat er speelt en probeer het even te laten rusten voor het gesprek.

Het verhaal is nauwelijks te bevatten.1 gezin met zoveel verhaallijnen; zoveel momenten van zorg, van knokken voor geluk.En in een paar seconden is alles veranderd, voorgoed.Vader is overleden, veel te jong, zeer plotseling en omgeven door diverse vragen over wat er is gebeurd, wat leidde tot het auto-ongeluk.Ik luister, ik schrijf, en ondertussen voel ik, observeer, en ga op zoek naar de kern.Uren gaan voorbij en er komt heel veel informatie.Het is al erg laat als ik vertrek.

Thuis neem ik een glas wijn en ga slapen. Eerst een nacht afstand en dan schrijven.Er is veel aangeraakt in mij, drie dochters met hun verdriet en een dappere mama die nog een flinke taak wacht.Er is boosheid, onbegrip, liefde en veel verdriet.Als ik ga zitten de volgende morgen komen de woorden vanzelf. Ik wik en weeg wat we zeggen en hoe. Ik benader andere sprekers, stem af, en neem af en toe even afstand.Ik geef vorm aan een ritueel waar de kinderen mee vooruit kunnen na het afscheid en leef samen met hen naar de dag toe waarop het allemaal samen moet komen.

Ze doen heel veel zelf, zijn zuiver in wat ieder van hen nodig heeft en krijgen veel ruimte door praktische hulp die geboden wordt in het leven van alledag.Er is boosheid als de pers zich meldt, schaamteloos en respectloos, maar samen laten we dat achter ons, en gaan verder op weg naar de dag van afscheid.

Het wordt een drukke, mooie dienst. Er is een vader die ik ken van school en hij vertelt me daarna dat hij lichter de aula uitging dan erin, dat het mooi was en niet te zwaar en dat doet me goed.

Een paar maanden later ontmoet ik de familie opnieuw.  Ik zie de worsteling, de kracht, het zoeken.Intens verdriet , wanhoop en doorgaan.Het is er allemaal, soms zelfs tegelijk.Ik zie een moeder en 3 kinderen die hun weg zoeken, ieder apart en ook samen.Ik zie kracht; kracht om door te gaan en kracht om stil te staan als dat niet lukt.

 

Vandaag zou hij 50 worden, zou het feest moeten zijn.Geen feest, geen Abraham, wel een geboortedag.

 

Ontmoeten

verliefd worden

trouwen.

Kinderen krijgen

en al heel snel

alle zorgen die daarbij horen.

niets blijkt vanzelfsprekend,

altijd weet het andere,

niet denkbare scenario jullie te vinden.

Worstelen,

verdrinken,

verliezen

en tegen wil en dank

ook sterker worden.

Zoveel stormen doorstaan,

zo in staat

te leven op de golven van eb en vloed

verdwijnt plotseling alle bodem

onder je voeten.

Voorbij.

Stil.

Waarom.

 

En weer vinden ze kracht

Zeeën vol tranen,

zinderende woede

en ook oeverloos geluk.

 

Ik ga ook weer verder, maar vergeten zal ik ze nooit.

www.madeliefjes.com

 

 

 

Vandaag

7 Sep

Vandaag

is het dan zover,

de dag waarop

we afscheid nemen van jou.

Alle puntjes zijn op alle i’s gezet,

alles is gedaan voor dit moment.

Elke stap werd met zorg gezet,

je moeder steeds aan je zij

om te bewaken

hoe en wat.

Je vader regelde

wat nodig was

en samen gingen we een weg

met meer dan 7 heuvelen.

Vandaag

leggen we jou in je kistje,

en wordt je bedje leeg.

Vandaag verhuis je naar een andere wereld

en laten we je los.

Ik mocht mee op die weg

zoeken naar woorden

naar puntjes waar de i nog niet was.

Ik mocht stil aanwezig zijn

bij jou, je ouders

en de mensen om hen heen.

Je hoorde even ook bij mij,

en gaf me vleugels

om dat te doen wat nodig was,

Vandaag geef ik mijn vleugels aan jou,

om je weg te gaan,

Ga maar Kevin,

vlieg…

Mag ik even…

4 Sep

Mag ik even

met je mee

een paar stappen op je weg

in deze dagen van verdriet

van zoeken naar je plaats

te midden van afscheid nemen.

Mag ik luisteren naar jouw verhaal

van leven en sterven,

van licht en schaduw

en wat dat met jou deed.

Mag ik woorden geven

aan je tranen

aan je glimlach

aan wat er in jou leeft nu iemand stierf.

Mag ik helpen kijken

vanuit een ander perspectief

en laten zien hoe alles in elkaar past

nu er niets meer toe te voegen valt?

Mag ik me met jou verbinden

voor dit stuk van jouw weg

tot je zelf weer verder kan.

Mag ik even bij je zijn?

www.madeliefjes.com

Inspiratie

2 Sep

zondag 4 september Heeze

Aanstaande zondag, 4 september, sta ik op de uitvaartinformatiedag van Fiddelaers uitvaartverzorging in Heeze.

Dat roept de vraag op hoe ik me ga presenteren. Wat wil ik laten zien van mezelf en mijn werk en hoe maak ik zichtbaar waar ik voor sta.Ook ontstaat er een plan om mensen iets te laten ervaren, een klein ritueel over loslaten en verdergaan , voor wie wil.

Mijn werk heeft veel met mij te maken, met wie ik ben, met wat ik heb meegemaakt. Het gaat niet over mij, het gaat over nabestaanden , over een overledene en hun verhalen.Ik luister, ik vraag, ik verwoord.Wat ik geloof, wat ik belangrijk vind, doet er niet toe, ik ben slechts een instrument dat dient tot het laten klinken van een verhaal.Tegelijk kom ik met mijn bagageMijn leven heeft me gevormd tot wie ik ben. Mijn klank is ontstaan vanuit ervaringen met pijn, rouw, verdriet en gelukkig ook vele mooie momenten.Dat breng ik mee, dat bepaalt hoe ik luister, hoe ik vraag en vertaal.

Wat inspireert mij?Waar komen mijn teksten vandaan en hoe kies ik teksten van anderen om te gebruiken?Dat wil ik zichtbaar maken in een moodboard, een bord dat mijn bronnen van inspiratie weergeeft.De teksten weet ik wel, er zijn een paar die me erg dierbaar zijn.Een foto van m’n gezin hoort er ook bij, zij houden me steeds alert en geven vaak onbewust de juiste feedback.In de boekwinkel zoek ik naar kaarten met beelden die kloppen; Nijntje met een traan, madeliefjes, een kind met een hond, een hart in een oude verweerde deur.En tussen al die kaarten staat een kaart met een grote roze hortensia en meteen weet ik dat die erbij hoort.De bloem van mijn moeder.Haar sterven leerde me op eigen benen staan en kracht vinden door verdriet heen.Met pijn en moeite. Met tranen, met wanhoop. Zo alleen, zo koud en zo de weg kwijt.Stap voor stap vond ik kracht, moed en liefde.Ik ging mijn weg, en die bracht me hier.

Benieuwd naar het eindresultaat, wees welkom as zondag in Heeze, Spoorlaan 9c, tussen 12:00 en 16:00 uur.