Bewaren

22 Jun

Ik wil je graag bewaren
op een plekje
diep in mij
Ik wil je daar dan steeds weer vinden
want dat maakt me
iedere keer weer blij

Ik wil je graag bewaren
op een plekje in mijn hoofd
als de tranen
niet zijn te stoppen
hoop ik dat de herinnering
de pijn toch wat verdooft

Ik wil je graag bewaren
in de liefde en verhalen
ik wil je heel dicht bij me
en je steeds
naar voren halen

Wie je bent
waar je was
hoe we samen
keer op keer
Wat we deden
en nog zouden doen
en nog zoveel meer

Ik wil je graag bewaren
in de gewone dingen
van de dag
zodat ik
onveranderd
van je houden blijven mag
(josephine)

5 mei

5 Mei

Vandaag

gisteren

en morgen

 

in woorden

en daden

in liefde en zorgen

 

voor je thuis

je huis

de mensen in je stad

voor al die anderen

voor wie niets te zeggen had

 

kwetsbaar

krachtig

nodig

te vaak gemist

 

Vrijheid

 

vieren

maar meer nog

met elkaar

bewaken

koesteren

liefhebben

eren

 

vandaag

morgen

zodat er iets

in ons

in deze wereld

in de tijd

in de strijd

mag keren

banner-2024847

4 Mei

4mei

teksten in beeld

15 Jan

dia1dia1dia1dia1dia1dia1dia1

Afbeelding

December 2016

21 Dec

dia1

Allerzielen 2016

2 Nov

Allerzielen

alsof ik alleen vandaag
aan je denk
of op je verjaardag,
je sterfdag

Met de feestdagen dan misschien?
Of als ik zelf jarig ben en jij er niet bij.

Ik denk zo vaak
gewoon in de AH,
in de auto,
tijdens een dienst
of bij het wakker worden
even aan jou.

En niet aan jou alleen,
er zijn er zoveel
die even voorbij komen
in een lied dat ik hoor,
een naam,
een kleine wink
van de eeuwigheid
die me zacht toe fluistert
dat jij er bent,
ergens

Allerzielen,
dat is me wat veel,
ik denk
aan de zielen
die een naam hebben voor mij,
en een gezicht,
soms een verhaal
dat ik mocht vertellen.

En de kaarsjes die ik brand
vandaag en morgen
die vertellen me
van dat wat er blijft;
licht en warmte,
zoals liefde is bedoeld.

Josephine
2 november 2016

rouwen met duplo

1 Nov

play-bricks-2-1624272-1920x1440

We zitten op de grond en spelen.

Nog maar een paar weken geleden is mama dood gegaan.

Op maandagmorgen. Omdat ze niet meer kon.

Hij is 7 en weet inmiddels alles.

Hoe, wat, waar.

Dat was de 1e dag nog niet zo.

Papa moest even wat moed verzamelen om het te vertellen, niet zo gek.

Nu is hij boos. Hij had het meteen willen weten.

Met de duplo in mijn handen zeg ik, al spelend,

weet je dat er onder het blokje boos,

bijna altijd nog een ander blokje zit?

Meestal is het bang of verdrietig.

Zonder op te kijken zegt hij;

bij mij verdrietig.

Papa zit er bij en kijkt.

Ja, zeg ik, wat een groot een verdriet dat mama er niet meer is he,

voor jou, voor je zusje en ook voor papa.

En als je dat aan je kindjes moet vertellen,

zonder dat je zelf echt snapt hoe groot mama’s verdriet was

dat ze besloot een touwtje om haar nek te doen,

dan moet je soms even een beetje minder bang worden,

voor je dat kan vertellen.

 

Dan kijkt hij me aan,

dat snap ik wel zegt hij,

en nu weet ik het toch,

en mag ik alles vragen he papa.

 

We spelen verder en een uur later vraag ik hem hoe het nu is

met de boosheid. Oh die is weg hoor.

 

Ik heb 2 helden leren kennen.